04-11-08

VAN GROTE WIELEN NAAR KLEINE WIELEN/DEEL 3

Vervolg Deel 3

In spoed aangekomen stelde ze vast dat ik ten eerste zwaar depressief was en direct moest worden opgenomen….

Zo gezegd zo gedaan werd ik opgenomen en het eerste dat ze opmerkte daar waren de pillen die waren voorgeschreven helemaal niet meer van deze tijd waren….Ook werd ik direct in bad gezet….En er werd een plan opgemaakt om allemaal testen en onderzoeken te doen……nog geen 2 dagen later kwam er iemand langs van de werkverzekering die me begon uit te blutsen met zo een hamertje en een rare vraag stelde die me nu nog soms bezig houd…had u een goede relatie met de vorige adviserende arts? Natuurlijk had ik dat wat zou ik in hemelsnaam hebben tegen deze mens….2 u later vertrok hij weer zonder uitleg……de verzekering werd stop gezet en het was geen werkongeval meer maar een medische fout…een maand lang hebben ze thuis zonder uitkering gezeten en hebben nooit nog iets gehoord van de verzekering ook geen antwoorden op ons schrijven wel kwamen veel later te weten dat men werkgever van verzekering was veranderd...

4 maanden hebben ze allerlei testen en onderzoeken gedaan met allerlei vaststellingen die bij iedere dokter anders waren….Zoals, het zit in je hoofd, het komt van de knieën, een zenuw geraakt en het strafste was u hebt geen hernia om dan later weer te horen u heeft een hernia….Zelf de meting van het depressief zijn was zorgwekkend, neiging tot zelfmoord, 89/100 zeer zwaar gedeprimeerd maar in die 4maanden heb ik 2X de dokter gezien daarvoor die enkel zei het zit in je hoofd….Wel was er een verpleegster die me moest opvolgen en die kende me door en door en heeft met goede zorgen me er doorgetrokken….Ieder weekeind mocht ik even naar huis om wat tijd met het gezin door te brengen…en ik moet zeggen terwijl ik daar in een veilige cocon zat heeft het vrouwtje zwarte sneeuw gezien waar ik me nu nog schuldig voor voel.

                                                         decoration

Heb in die 4maanden veel mensen zien komen en gaan en men depressie werd beter. Lichamelijk konden ze wel vast stellen dat ik een dropvoet had en dat men zenuwen niet reageerde zoals het hoorde maar konden niet juist zeggen van waar…elke dag ging ik oefen om men armen sterker te maken want hoewel ik in de eerste 10 dagen 25kg was afgevallen woog ik nu weer 125kg wat niet bevorderlijk was om de rolstoel voort te bewegen…toen kwam er een einde aan men opname maar werd niet aar huis gestuurd nee moest naar de revalidatie…de avond voor men vertrek was er een afscheid feestje in de rookkamer ( een kamertje van 5 op 10) met wel 30 mensen en raar maar waar bijna allemaal vrouwen…want ik denk dat het moederinstinct bij vrouwen boven was gekomen, want in al die tijd namen ze me voor van alles in vertrouwen tot vrouwelijke kwaaltjes toe, gelukkig heb ik geen jaloerse partner….

                                                     decoration
                                        

De volgende dag vertrok ik naar linkeroever om men revalidatie te beginnen

Wordt vervolgt

                                       decoration

    

dit is een liedje dat ze in de tijd van men opnamen op de radio speelde en me altijd is bijgebleven als herinering aan de moeilijke watertjes die ik moest doorzwemmen

06:00 Gepost door Groetjes swakke in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

dinsdag Goede morgen Swakke,

Je verhaal doet me huiveren op mijn stoel !!!
Goed dat je het hier nog eens van je afschrijft !!!
Lieve groeten An

Gepost door: An | 04-11-08

swakke wij hope datte er een goede doktoor is voor tweevoeters die je héél goe kan geneze zenne!
niette blijve stilzitte bij de pakke zegge mams, je kome er wel!
fijne dag vriend:) pootje en likie van ons

Gepost door: chantal & prins en gizmo | 04-11-08

Wat een toestanden allemaal...

Gepost door: Annick | 04-11-08

*** Amaai Swakke..Ik schrik ervan wat je allemaal hebt meegemaakt..
Fijne dinsdag
Groetjes

Gepost door: illness | 04-11-08

HEY SWAKKIE WAT HEB JIJ ALLEMAAL MEEGEMAAKT ZEG!!!! NIE TE GELOVEN..MAAR JE WIL OM DOOR TE GAAN WAS ER....EN MET DE STEUN VAN JE VROUWTJE...DIE MOET JE HEEL GRAAG ZIEN. NOG EEN FIJNE AVOND.
LIEFS VAN ANNY

Gepost door: anny | 04-11-08

De commentaren zijn gesloten.